INTERNATIONAL ASSOCIATION OF ART CRITICS GREEK SECTION

Home page

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ AICA ΕΛΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗ

 

ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ AICA ΕΛΛΑΣ

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο της AICA- Ελλάς, της εταιρείας των Ελλήνων τεχνοκριτών και τα μέλη της εταιρείας, εκφράζουν τη βαθειά τους λύπη για την απώλεια του Χρήστου Ιωακειμίδη, ενός από τους σημαντικότερους ιστορικά, διεθνείς επιμελητές εκθέσεων μετά τα χρόνια 1960 και του οποίου η δημιουργική πρωτοβουλία συνέβαλλε, στο πεδίο της θεωρίας, σε μια ριζική αναδιαμόρφωση των σχέσεων του επιμελητή με την έκθεση.

 

Με την ανάδειξη του πολιτιστικού στίγματος των σχέσεων ευρωπαϊκής και αμερικανικής τέχνης. με εκθέσεις ιστορικών καλλιτεχνικών ρευμάτων και με την προώθηση πρωτοπόρων Ελλήνων καλλιτεχνών σε ευρωπαϊκό πεδίο, λειτούργησε θεσμικά ως προς την ένταξη του σύγχρονου ελληνικού καλλιτεχνικού παρόντος στο διεθνές περιβάλλον της τέχνης. Η Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας τον τίμησε με τον τίτλο του Επίτιμου Διδάκτορα και η AICA- Ελλάς, τον τίμησε το 2016, με τον τίτλο του Επίτιμου Μέλους της.

 

Το έργο του Χρήστου Ιωακειμίδη ήταν η έμπρακτη, με την έκθεση, διατύπωση της θεωρίας του επιμελητή ως αναπόσπαστη της διάταξης και της διασύνδεσης των εικόνων της και αυτή η δημιουργία, στην περιοχή της επιµέλειας, ήταν για τον ίδιο, όπως έλεγε συχνά, η έκφραση των ιδεών του μέσα από συγκεκριμένα αντικείμενα -ήταν ένα προσωπικό του έργο, μέσα στο έργο. Με σπουδές φιλοσοφίας στη Στουτγάρδη, ιστορίας της τέχνης και πολιτιστικής κοινωνιολογίας στη Χαϊδελβέργη, οργάνωσε, το 1981, µε τον Norman Rosenthal και τον Nicholas Serota στην Royal Academy of Arts στο Λονδίνο, την έκθεση Ένα νέο πνεύµα στη Ζωγραφική και την ακολούθησε, το 1982, η έκθεση Zeitgeist στο Martin-Gropius-Bau. Η εργασία του δεν ήταν µόνο ιστορική µε την καθιερωμένη έννοια της αναδρομικότητας, αλλά ήταν κυρίως εργασία αναδυτική των τάσεων και των ερευνών που χωρίς να είναι άμεσα εµφανείς, ορίζουν έμμεσα το στίγµα της εποχής. Για την Ελλάδα, η καταλυτική του παρουσία ήταν ο Μήνας του Λονδίνου, το 1977, από τον οποίο απέκτησαν ευρωπαϊκή διάσταση οι εργασίες σημαντικών σήµερα πρωτοπόρων και αναγνωρισμένων Ελλήνων καλλιτεχνών των χρόνων 1960 και η δημιουργική τότε αντιπαράθεση, ως προς την υποδοχή αυτών των ιδεών, από ένα µέρος των καλλιτεχνικών και ερευνητικών σκέψεων στην Ελλάδα, συνέστησε και την αρχή ενός διαλόγου, της ανάδειξης του προβλήματος των σχέσεων του τοπικού και του παγκόσμιου.

 

Ένα άλλο χαρακτηριστικό της εργασίας του ήταν η συστηματική συνεργασία του µε τον καλλιτέχνη και η αντίληψη ότι ο επιμελητής και ο καλλιτέχνης εργάζονται µαζί, και ότι συμπληρώνουν καθεαυτή την εικονογραφική θεωρία. Αυτή ήταν και η αντίληψη της στενής συνεργασίας που είχε µε τον Joseph Beuys και είναι το πολύ σημαντικό θεωρητικό έργο που προέκυψε στο διάστηµα αυτών των ανταλλαγών. Θα µπορούσαµε να πούµε ότι η αντίληψή του για τις εκθέσεις θα µπορούσε να συνοψιστεί στο ερώτηµα: είναι δυνατή η αποδοχή µιας θεωρίας, µιας ανάλυσης, ενός καθεστώτος σκέψεων που να λειτουργεί σε αντιπαράθεση µε τις καθιερωμένες συνθήκες της τέχνης και ο θεωρητικός της τέχνης κατασκευάζει απλά ρεύµατα, τάσεις, καλλιτεχνικές προσδοκίες ή έχει τη διαίσθηση, την ικανότητα να προβλέψει τις ανάγκες των πραγμάτων; η έκθεση θα ήταν το µέτρο για την πρόγνωση της επόµενης φάσης ή θα ήταν µια αναδρομικότητα που έγινε επίκαιρη, επειδή λειτούργησε σε ένα παρόντα χρόνο; 

 

Για τον Χρήστο, η αναγκαιότητα ήταν σημαντική έννοια. Το ερώτημα για τον ίδιο στις συζητήσεις μας ήταν ως πόσο κατασκεύασε μια αναδρομικότητα που έγινε επίκαιρη, επειδή λειτούργησε σε ένα παρόντα χρόνο; Ο πλούτος του έργου του, των ιδεών του, ήταν τόσο ευρύς που θα μπορεί για πάρα-πολλά χρόνια, να εντατικοποιεί και να ενθαρρύνει τη δική μας δημιουργικότητα.

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο της AICA Ελλάς: Εμμανουήλ Μαυρομμάτης, Σταμάτης Σχιζάκης, Άρτεμις Ποταμιάνου, Φαίη Τζανετουλάκου, Σωζήτα Γκουντούνα.